Sabah kahvaltısı ekranda Oylum Talu… Gazeteleri okuyor… Sıra İngiltere’den bir gazeteye geliyor. İlk başlarda çeviri güzel giderken sıra bir cümleye geliyor birazını okuyup okumayı kesiyor… Cümlenin çevirisi zor… Ama bunu itiraf etmek yerine “ay okuyamıyorum ben bunu” diyip gazeteyi kenara bırakmayı seçiyor =)

Varan 2… Konuklar gelir… Yüreğine sor filminin oyuncuları… Ve sohbet başlar…

——

Oylum : Filminiz Batı Karadeniz’de çekilmiş… (Konukların arkasında ki ekranda kocaman Doğu Karadeniz yazmaktadır.)

Konuk : Hayır Doğu Karadeniz…

——

O: Neden sevenleri ayırıyorsunuz… Toprak Ağası mı vermiyor (güler!!!)

K : Karadeniz’de toprak ağalığı yoktur… Efendi kavramı vardır… O da halkından almaktan çok halkına yardım için çalışır…

Not: Yurtdışında yaşaması değil önce gel ülkenin bölgelerini öğren…

—–

K : İrlanda’da bir dizi de oynadım…

O : Aksanı nasıl yaptınız zorlanmadınız mı?

K : Ben nötr bir ingilizceyle konuşuyordum… Aksanım yoktu o yüzden nereden geldiğim belli olmuyordu…

Oylum diğer konuğuna döner ve…

O : Siz ne dersiniz herkes yurtdışına çıkmak ister… X yurtdışından türkiye’ye dönmüş… İrlanda aksanından sonra karadeniz aksanı (höh?)

Sohbetin devam etmesine dayanamayıp kapadım Tv’yi… Şimdi sorarım bu kızcağız neden ekranda program yapmaktadır… Yaptığı gaflar bir değil iki değil… Konular hakkında bilgisi yok… Konular hakkında bilgisi olmadığı gibi programa çıkmadan önce bilgide almıyor anlaşılan… Yurtdışına çıkmış olmak orada yaşamış olmak bir ayrıcalık mıdır? Ya da güzel olmak böyle bir program yapmak için yeterli midir?

İzlerken ben utandım ya… O hala gülebiliyordu ama…